بديع الزمان فروزانفر
297
شرح مثنوى شريف ( فارسى )
لغات نسل ، رو نمودن ، سُنَّت ، رگ رگ ، نياز ، برج ، هم تگى ، طالع ، احتراق ، مُشْتَهَر ، رُجوم ، منقلب رَو ، غَسَق ، اصْبَعَيْن ، مُقْبِل ، سياه آبه ، صِبْغَةَ اللَّه ، مَنحوت ، زهانيدن ، ابو جهل ، عيسى دم ، مُسَلْمان ، مُوَكَّل ، كَشِش ، عَوان ، تَسْخُر ، علم مِنْ لَدُن ، علم لَدُنّى ، خنك ، دولاب ، صَحنْ ، خُضَر ، چشم بند ، هوش بند ، شَمَن ، بيگانه رُو ، مَليك دين ، سبب ، زَلَّت ، صِفْر ، مَرْخ ، فرق كردن ، عاد ، هود ، شَيْبان راعى ، اجَل ، اجَلِ طبيعى ، اجَلِ مسمّى ، اجَلِ اخْتِرامى ، دندان زدن ، قارون ، تسبيح ، هاويه ، نَشْف ، اركانى ، مُنْتَقى ، مُتْحَف ، دار البقا ، چَشِش ، دارِ ضَرْب ، تا ، زر اندود .